Αστειες 2

2011-11-25 15:09

΄Ηθελα να 'μουν πετεινός

στον κούμο του κυρού σου

να κράζω κάθε πρωινό

να ντιντινίζει ο νους σου

 

Κάτω απο το φώς του φεγγαριού

σε σκέφτομαι και κλαίω

μετά το ξανασκέφτομαι

άστο καλό σου λέω

 

Πάρε καμμιά χωριάτισσα

να χάσεις το μυαλό σου

πάρε πρωτευουσιάνισσα

να βρείς το διάολό σου!

 

Ήθελα να 'σουνα κεφτές

και να 'μουν το τηγάνι ,

να δείς η φλόγα του σεβντά

κάψιμο που το κάνει .

 

Ποιός είδενε σαράντα αυγά,

σε μια βουρλιά δεμένα,

και νάναι και στο γαϊδαρο,

απάνω φορτωμένα

 

Με όλη μου την όρεξη,

ήρθα στο πανηγύρι,

κι άνθρωπος δεν εβρέθηκε,

να μ΄ έχει μουσαφίρη.

 

Μαύρη είσαι σαν τον κόρακα

παχιά σαν το τρυγώνι

κι ο κόσμος ούλος σε θωρρεί

και σ'αποκαμαρώνει

 

Σαν εγεράσει ο άνθρωπος

και χάσει και το φώς του,

θαρρεί πως κατουρεί μακριά

μα κατουρεί ομπρός του

 

Φεγγάρι γιάντα κρύφτηκες

στα σύννεφα απο πίσω

έβγα γαμώ την τύχη μου

δε φέγγω να κατουρίσω

 

Είδα μια νεκροκεφαλή

με ανοικτό το στόμα

φαίνεται πως αγάπησε

κι αναστενάζει ακόμα!

 

Πές μπρε του πούστη π΄ αγαπάς

πως αν τονε πετύχω

θε να του βγάλω τ΄ άντερα

να τα κολλώ στο τοίχο

 

Απο το Κτεο οι καρδιές

έπρεπε να περνούνε

κι όσες δεν είναι δυνατές

να μην κυκλοφορούνε

 

Ετουτηνέ η Ανάσταση

δεν ήταν σα τζι άλλες

γιατί οφέτος κυβερνούν

οι δεξιές κουφάλες

 

Τα μάτια σου ναι σαν αυγά

κ΄ οι κώλοι σου βαρέλια

κι όταν γυρίσω να σε δω

ξεραίνομαι στα γέλια

 

Μαλώνει με η μάνα μου

μαλώνει κι η κυράτσα

μα εγώ τα λόγια γράφω τα

στου παπουτσιού την άτσα!

 

Σε γνώρισα στης τάξης σου

η τη χοροσπερίδα

μα νύχτα κράτησε ο σεβντάς

και δεν σε ξαναείδα

 

Να συμπαθάς το φίλο σου

με όλα του τα χούγια

σαν το ζευγά που αγαπά

όσα κι αν έχει βούγια

 

Έκοψε τα κουρλάκια ντσι

η σκυλογαβγισμένη

και δα ναι σα ντη λεμονιά

ντη κακοκλαδεμένη

 

Δεν ξανακάνω μπλιό ευχές

στ΄ αστέρια που δεν φτάνω

βαρέθηκα για μια χαρά να

κάνω το ζητιάνο...

 

Ελιές εδώ ελιές εκεί

και τις μαζώνεις ολες

μα εγώ θα ρίξω γραμοξόν

να τις ξεράνω όλες.

 

Εγώ παρέα με γιατρό

και με παπά δεν κάνω

ο ένας θέλει να πονώ

κι ο άλλος να ποθάνω

 

Το δάκρυ απο τα μάτια μου

σταμάτησε να τρέχει

αφού είτε κλαίω είτε γελώ

αυτή γραμμένο μ΄ έχει

 

Αν πάρεις πλούσια κι όμορη

πάντα θ΄ αμφιβάλλεις

και θα σου τρώει τα λεφτά

η μόδα και ο μπακάλης

 

Αν ήταν οι χαρές ευρώ

κι οι λύπες καλητσούνια

πάντα χορτάτος θα μούνα

με χρέη ως τα μπούνια

 

Πάρε γυναίκα πλούσια

αν θέλεις να σε δέρνει

πάρε γυναίκα πάμπτωχη

αν θέλεις να σε γδέρνει

 

Πάρε παχειά για να σου λέν

μ'οδοστρωτήρα μοιάζει

αδύναμη να περπατεί

να βηχοτρεμουλιάζει

 

Πάρε γυναίκα νευρική

να σε αναταράσσει

πάρε υπομονετική

μιά ώρα να σε σκάσει.